Wednesday, October 3, 2018

Քերականություն. 07.09- 28.09

07.09.2018
Դեռ ավտոբուս չնստած` հիշեցի, որ Գեղարդի ճանապարհին` Ողջաբերդի մոտ է Չարենցի կամարը: Երբ այդ մասին հարցրի վարորդին, նրա վառվռուն աչքերը փայլեցին, ու նա զարմացավ, որ Չարենցին գիտեմ: Ասացի, որ Ուկրաինայում վաղուց հայտնի են նրա բանաստեղծությունները: Երբ ավտոբուսը կանգնեց, որձաքարե սանդուղքներով բլուրն ի վեր լռելյայն բարձրացանք դեպի քարե վարդագույն կամարը, և մեր աչքերի առջև բացվեց մի վեհաշուք, ապշեցուցիչ տեսարան. աստվածաշնչյան լեռը` ձյունաճերմակ Արարատը հպարտորեն վեր էր խոյացել, արևով ոսկևորված գագաթը ամպերի մշուշաքողի մեջ: Հափշտակված այդ անօրինակ գեղեցկությամբ` ակնդետ նայում էի: Թափանցիկ մշուշի մեջ փռվել էր Արարատյան դաշտը, որտեղ առաջին մարդիկ տնկել են խաղողի որթը և վաղնջական ժամանակներից հողին սերմն հանձնել:


16


13.09.2018
Վարդանը սփրթնեց, աչքերը շողցին մռայլ մի ցոլքով, և նա վերջին հայացքով մի ակնթարթում կտրեց զորագնդերը: Նայեց նրանց, որոնք գնում էին դեպի սխրագործություն, որ չունի մահի երկյուղ: Ահռելի ուժը իր թիկունքում զգալով` վճռեց կռվել մինչև վերջին շունչը:
Շիփ-շիտակ զարկեց գետի մեջ` ուղիղ մատյան գնդի վրա: Հայկական այրուձիի զորագնդերը մխրճվեցին պարսիկների մեջ, սկսվեց մի ահավոր նախճիր: Մատյան գունդը ընկրկեց և սկսեց հետ-հետ շրջվել՝ իրեն քաշելով պատառոտված ու շփոթված թևերը: Վարդանը մի ակնթարթ տատանվեց, բայց իսկույն ներմխրճվեց աջ՝ թևը Սունյաց ուխտադրուժ զորագնդերի մեջ, որոնք չկարողանալով անդրադարձնել այդ հուժկու հարվածը՝ ժամանակ չունեցան սթափվելու: Մոլեգնել սկսեց ռամկական կռիվը՝ այդ անարվեստ, բայց ոգելից կռիվը:
Թվում էր՝ վրիժառու դարերի կուտակված զայրույթն է պորթկում բռնակալների դեմ:


10-Ö€Õ¤Õ«Õ¶


1. Սուրենն ինձ ասաց, որ չի առարկում, որ այդ մասին ասեմ եղբորս:
2. Նա հորն ասաց, որ տանը կմնա, մինչև նա աշխատանքից գա:
3. Սմբատը հարցրեց իր հյուրին, թե երբ է նա վերադարձել, և ինչ պիտի անեն նրանք իրեն օգնելու համար:
4. Նա այն ժամանակ ինձ ասաց, որ ինչքան էլ փորձեն իր վրա ճնշում գործադրել, նա երբեք խիղճը չի կորցնի:
5. Ոստիկանն ասաց ինձ, որ ես գործն արդեն ավարտել եմ, և հիմա իրեն պիտի օգնեմ:
6. Ես տեսնելով նորեկի վերաբերմունքը իմ և նրա նկատմամբ, զայրացած ասացի նրան, որ վերցնի իրերը և հեռանա այստեղից, ու այլևս չփորձի մեզ անհանգստացնել:
7. Տանտեը Սուրենին ասաց, որ այսօրվա իմ վերաբերմունքն ու ձևերը ազնվականի են, և դրանք զարմացնում են իրեն և իր հյուրերին:


9-Õ¥Ö€

09.20.2018
Սկսվել էր երկու հարյուր իննսունմեկերորդ օլիմպիական խաղերը. երեք հայուր ութսունհինգ թվականն էր: Մի քանի ամիս առաջ՝ գարնան սկզբին, արագաոտն սուրհանդակներն Օլիմպոսից ուղղևորվել էին կայսրության բոլոր կողմերը, նույնիսկ նրա սահմաններից դուրս՝ ազդարարելու առաջիկա խաղամրցումների մասին: Խաղերի մրցակարգը՝ վաղնջական ժամանակներում օրենսդիր Լիկուրգոսի ձեռքով գրված, պատվիրում էր մրցումների ժամանակաշրջանում ռազմական գործուղությունների դադարեցում, և պատերազմող կողմերի միջև հաշտությունը տևում էր ավելի քան հարյուր օր:
Հետմիջօրեի արևի կլոր սկավառակը կախվել էր Օլիմպոսի վրա` իր ոսկեդեձան ճաճանչներով, շռայլորեն լուսավորելով նրա` դարերի համար կառուցված վեհպանձ տաճարներն ու հուշարաձանները:
Խաղերին մասնացում էին ամենքը` ունևորներն ու չքավորները, կտրիչ ըմբոստներն ու նշանավոր զորավարները, նաև հասարակ զորականները:
Երբ ձայնեց եղջերափողը ճանապարհի շրջադարձի վրա, երևացին ծիրանագույն հանդերձներով պատանիները` հուժկու մարմիններով. Նրանք տանում էին կայեր պատգարակը: 
11-Ö€Õ¤


11. Ձկնկիթ, մեղրահամ, հուսաբեկ, մայրաքաղաք, ոչինչ, բեռնակիր
12. Սրճագույն, պատվաբեր, ձվաձև, մեղվապահ, լուսամուտ, դասախոս
13. Լեռնագնաց, թունատել, գարնանամուտ, նռնաքար, թիկնաթոռ, բարեխառն
14. Լրջմիտ, վեևաշուք, ելևէջ, բարեկարգ, թուլամորթ, բեռնակիր
11-Ö€Õ¤1

Բառարանի օգնությամբ գտիր տրված բառերի բացատրությունը.

Առինքնել- Գրավել, դյութել, հմայել, հրապուրել
Գռփել- Խլել, կորզել, պոկել
Աղճատել- Փչացնել, խաթարել
Դաջել- Տպել, դրոշմել
Խծուծել- Ծեփել
տարակուսել- Երկմտել, վարանել
Կարապետ- Առաջնորդ
Քաջք- Բարի կամ չար առասպելական ոգի
Դշխո- Դշխուհի, թագուհի, կայսրուհի
Առհավատչյա- Գրավական, երաշխիք
Բացարկ- մերժում
Տարտամ- Դանդաղ, դանդաղաշարժ, համրընթաց
Անամոք- Վշտալից, դառն, անուրախ
Անարգ-  Ստոր, նվաստ
Ապիկար- Անկարող, ապաշնորհ, անընդունակ

09.28.2018
Մի օր դղյակի դուռը բացվեց, և այնտեղից դուրս ելավ մի դեռատի պատանի՝ սրարշավ նժույգի վրա, ընտիր սպազենով գոտևորված: Նրա հետևից երկաթյա նիգերը կնքեցին երկփեղկ դարպասը: Պատանին, վճիտ հայացքը շուրջը ձգելով, խթանեց նժույգը, սլացավ երկնահուպ լեռներով, անդնդախոր ձորերով, ոտք դրեց մարդկային աշխարհը: Ինչպես մի փետուր, նա ընկավ հողմերի ու հեղեղների ամենակուլ բերանը: Հյուրընկալվեց վայելքի տաճարներում, խմեց աստղափրփուր գինին, վայելեց խրախճանքներ ու խնջույքներ, անհագուրդ ըմբոշխնեց գեղեցիկ պչրուհիների, ու ծեքծեքող գեղուհիների սերը:
Այսպես հոսեց կյանքը, ու երբ արծթազօծվեցին նրա գեղեցիկ գլուխն ու ընչացքը, վերադարձավ և անապաստան ճանփորդի պես բախեց դղյակի դուռը: Սպասեց սպասեց, և բացող չեղավ: Բախեց նա վերստին, բայց ավաղ հավիտյան փակ էր դղյակի դուռը. նրան ոչ ոք չէր սպասում:

10-Õ¥Ö€Õ« Õ¸Ö‚Õ²Õ²Õ¡Õ£Ö€.2png


Այդ ձեռագրերի մեջ իրենց մտքի ու վրձնի լուսավոր հետքերն են թողել Հայաստանի երկրի այնպիսի հանճարներ, ինչպիսիք են Դավիթ Անհաղթն ու Գրիգոր Նարեկացին, Սարգիս Պիծակն ու Թորոս Ռոսլինը:
Արձակագիր Նար- Դոսի գրչին են պատկանում «Աննա Սարոյան», «Տանտիրոջ աղջիկը», «Սպանված աղավնին» վիպակները, «Մահը» վեպը, պատմվածքներ և այլ երկեր:
Վասպուրականի թագավոր Գագիկ Արծրունին օրեցօր շենացնում էր Վանա լճի ափերն ու կղզիները, Մանվել ճարտարապետը նրա պատվերով Սուրբ Խաչ տաճարը կառուցեք Աղթամար կղզում:
Թողած իրենց կիսավեր ոստանը՝ Վաչեն ու Ոսկանը Անիից եկել էին Նոր Նախիջևան՝ օթևան փրտրելու օտար ու անհյուրընկալ այդ երկրում՝ Ռուսաստանում:
Առավոտյան Գաբրիելը ելել էր Մուսա լեռան բարձունքը, որտեղից պարզ երևում էին Միջերկրական ծովը, Որոնտեսի դաշտավայրը և մինչև Անտիոք հասնող Ալիքաձև լեռնապարը:
Շքեղագեղ Մեծ ու Փոքր Մասիսների հայացքի ներքո՝ Արարատյան դաշտավայրում՝ Հրազդան գետի ափերին, սքանչելիորեն հառնել է Հայաստանի քաղաքամայրը՝ Երևանը:
Կոմիտասը Շատախում, Բասենում, Լոռիում և այլուր լսեց հայաբառ, բնաշխարհիկ երգը հերկվորի, կարոտավառ շրջեց Արարատ լեռան ստորոտում, Արագածի զմրուխտե լանջերին:
Արաքսի ձախ վտակ Ազատ գետի կիրճի պռնկին կանգնած Գառնու ամրոցը, որ ավելի շքեղ վերաշիվել էր Տրդատ Մեծի օրոք, Վարդանանց օրերում մասամբ ավերվեց ապիրատ Վասակի ձեռքով:
Õ´Õ¥Õ®Õ¡Õ¿Õ¡Õ¼Õ¥Ö€


No comments:

Post a Comment