Արշակունյաց Հայաստանի պետական կառուցակարգը

Արշակունյաց թագավորության ժամանակաշրջանում «սանդուղքը» գլխավորում էր երկրի գերագույն միապետը` Հայոց Արշակունի արքան: Վերնախավի առաջին աստիճանը կազմում էին բդեշխները, «աշխարհատեր» և գավառատեր նախարարները, քրմապետական, իսկ 301 թվականից հետո՝ կաթողիկոսական տոհմերը: Նրանք իրենց ավատատիրույթներում լիակատար տեր էին, բայց պարտավորվում էին արքային տալ հավատարմության երդում, որը պետք է անխաղտ լիներ:

Քաղաքագիտություն. Սեպտեմբեր

Սեպտեմբերի 10-14

Առաջադրանք 1. Սահմանե՛ք «Քաղաքականություն» և «Քաղաքական համակարգ»  հասկացությունները /գրավոր/

Քաղաքական համակարգը բաղկացած է իշխանություն ունեցող հասարակական կազմակերպություններից:

Քաղաքականությունը բնութագրում է հասարակության հարաբերությունները իրենց կառավարող անձի հետ։

Առաջադրանք 2. Ի՞նչ է ուսումնասիրում Քաղաքագիտություն առարկան /գրավոր/.

Քաղաքագիտությունը ուսումնասիրում է քաղաքականությունը:

Էրիխ Մարիա Ռեմարկ «Երեք ընկեր»

-Հիմար ծնվելն ամոթ չէ, հիմար մեռնելն է ամոթ:
- Փող՝ ապրելու համար, իսկական իդեալիստը ձգտում է փողի: Փողը ազատություն է, ազատությունը՝ կյանք:
- Պայքա՛ր, պայքա՛ր. ահա միակ բանը, որ պիտի անես այս կռվում, որում վերջիվերջո պարտվելու ես: Պայքար այն փոքրիկ բանի համար, ինչ սիրում ես: Հնազանդվել կարող ես միայն յոթանասուն տարեկանում:

Ժպիտով դիմավորեցին, արցունքներով ճանապարհեցին…

Այնքան բան կա պատմելու, որ չգիտեմ՝ որտեղից սկսեմ: Յոթ օր ուրիշ մարդկանց հետ, ուրիշ երկրում, ու այնքան հիշողություն: Կարճ ժամանակ անց ուրիշ մարդիկ ու ուրիշ երկիրը դարձան հարազատ: Մեկ շաբաթը շատ քիչ էր Ստամբուլը ամբողջությամբ ճանաչելու համար, բայց բավարար էր այն սիրելու համար: Ստամբուլ մտնելուն պես նկատեցի ստամբուլյան բնությունը: Քաղաքը յուրահատուկ գեղեցկություն ունի, յուրահատուկ բնություն ու յուրահատուկ բնակչություն: Մեզ դիմավորեցին մեծ սիրով և ջերմությամբ: Ավտոբուսը հենց կանգնեց, դիմավորեցին մեզ լայն ժպիտներով մարդիկ, որոնք մեզ հարազատ էին դառնալու:

Բարև, Ստամբուլ...

Արդեն սկսված է Ստամբուլյան եռուզեռը: Այսօր էլ գնացինք Արևմտյան դպրոց. ընկեր Զառայի օգնությամբ կավից փոքրիկ նռներ պատրաստեցինք: Ասեցինք, խոսեցինք, մի լավ ծիծաղեցինք, հիշեցինք հատվածներ մեր մանկությունից: Ինչքան ժամանակ է կավին ձեռք չէի տվել: Մի լավ խաղացի՝ ու ոչ միայն ես, բոլորն էլ ուրախացել էին՝ նույնիսկ ընկեր Մարթան: Երբ նռները պատրաստ էին, իջանք Ավագ դպրոց:

Քերականություն. 18.10- 19.10

10.18.2018

1. Կետադրիր տրված նախադասությունները.

Ահա, երևաց քաղաքի հայրը` քաղաքագլուխ Մաթևոս բեյը։

Ո՞ւր էիր երեկ` ամբողջ օրը։

Դիմացը՝ փողոցում էլեկտրական քոշոր լամպն է։

Ձորում՝ Բասուտա գետի մյուս ափին, թառել են մի քանի տներ։

Ես ու որսորդ Անտոնը, հենց հաջորդ կիրակի՝ առավոտ կանուխ, բռնեցինք անտառի ճանապարհը։

Ընդարձակ սենյակը իր տիրոջ՝ քեռի Դավոյին մասին շատ բան էր ասում։

Ինքը՝ հայաստանցի Ավետիսն էլ չէր պատմում ընդհանուր հավաքից։

Շներից մեկը ցերեկով գողացել էր դուրսը՝ տակառի մեջ թրջոց դրած կաշին։

Մուխանը քրտինքը սրբելով, տիրուհուց՝ տիկին Վարսենիկից հետո գովում է իր ապրանքը։

Իբրև զորականի՝ Վարդանին ժողովուրդը սիրում էր։

Սմբատ Շահազիզ «Երազ». Վերլուծություն

Ես լսեցի մի անուշ ձայն,

Իմ ծերացած մոր մոտ էր․

Փայլեց նշույլ ուրախության,

Բայց ափսո՜ս, որ երազ էր։

Կարկաչահոս աղբյուր այնտեղ

Թավալում էր մարգարիտ․

Նա հստակ էր որպես բյուրեղ

Այն երա՜զ էր ցնորամիտ։

Եվ մեղեդին տխուր, մայրենի,

Հիշեց մանկության օրեր․

Մորս համբույրն ես զգացի,

Ա՜խ, ափսո՜ս, որ երազ էր։

Կրծքին սեղմեց կարոտագին․

Աչքերս սրբեց, շատ թաց էր, ―

Բայց արտասուքս գնում էին․․․

Ա՜խ, այդ ինչո՞ւ երազ էր․․․