По одной из легенд своим названием Эгейского море обязано
афинскому царю Эгею, чей сын Тесей отправился на о. Крит, чтобы сразиться с
грозным Минотавром и освободить город от дани. Он пообещал отцу, что если
победит, то вернется на корабле под белыми парусами, а к острову Тессей
отправился с парусами печали и уныния — черными.
Tuesday, June 13, 2017
Wednesday, June 7, 2017
Անհայտի ճանապարհով
Ճանփորդների մի խումբ գնում էր անտառի միջով: Բայց նրանցից ոչ մեկ չէր կարող հավաստիացնել, որ անտառի ճանապարհը անվտանգ էր: Անտառում մութ էր ու լուռ. Միայն ձիու ոտնաձայներ էր լսվում: Կառքը, որը տեղից շարժվում էր միայն մի սպիտակ ձիու շնորհիվ, որի մաշկի գույնը ոչնչով չէր տարբերվում հենց նոր եկած ձյան գույնից՝ սկսեց վտանգի զգացումից խրխնջալ:
Մեր կյանքի ժամերը
Դե պատկերացրեք մեկին ով իր կյանքում ոչ մի լավ բան չի արել, աննդատ խաբել է և ստիպել ատել իրեն: Նա մահացավ ութսուն տարեկանում: Չունեցավ ընտանիք, սիրող կին, երջանիկ երեխաներ, նույնիսկ թոռնիկներ, նա ուներ միայն անեցքներով լի տուփ՝ անիծված տուն: Նա ընկերներ չուներ, քանի որ նա ընկերություն անել չգիտեր.
և
կամ,
ով
նրան
ճանաչում
էր՝ նրա մահն էր ցանկանում:
Համբերության հանդես
Դու խաբում ես բոլորին,
քեզ՝ նույնպես: Երբ ուզում ես թռչել, բայց վախենում ես: Դու վախենում ես, որ մի օր
կմեռնես շանթահար լինելուց կամ՝ որպես թռչնակ,
ինչ որ «բարի» մարդու կրակոցից: Վախենում ես, որ քեզ ոչ մեկ չի ընդունի,
բայց դու տեղյակ էլ չես, որ քո առանձնահատկությունը ավելի է գեղեցկացնում քեզ: Վախենում
ես, որովհետև դու թևեր չունես: Հնարավորություն չունես պոկվել այս հողից, քեզ մի պահ
ամենազոր զգալ. չես կարող՝ դու ընդմիշտ կպած ես հողին:
Սպասում
Սպասում… սպասում… ամենավատ
զգացմունքը աշխարհում: Դու սպասում ես… սպասում, բայց ոչ մեկ այդպես էլ չի գալիս: Իսկ
միգուցե հենց նա է քեզ սպասում… իսկ եթե նա քո մասին չի էլ հիշում: Իսկ եթե նա էլ չկա…
ուղակի գոյություն չունի, ու դու անիմաստ ես սպասում: Սպասում… բոլորը ինչ որ բան կամ
ինչ որ մեկին են սպասում, բայց միևնույն է սպասում են: Իսկ ես… ես ուղակի սպասում եմ…
միգուցե հենց քեզ կամ մեկին… ով էլ չկա… կամ երբեք իրական չի լինի:
Subscribe to:
Posts (Atom)






